Mateusz Skutnik

cheatcodes, solutions and walkthroughs

2011-10-28T11:08:00.002+02:00

wtorkowe spotkanie komiksowe

2011-10-27T12:25:00.001+02:00

25 października 2011, Łódź to było dla nas za mało w tym roku, pojechaliśmy na poprawiny do Warszawy. A warszawa przyjęła nas ciepło. Tzn zimno było, ale w tak dużej grupie było ciepło, jak pingwiny. Poniżej mini fotorelacja w połaczeniu z mini skanorelacją.

Śledziu ogląda album "Tymczasem".

Śledziu pokazuje jaki album ogląda.

Grzegorz Janusz również ogląda album "Tymczasem", jako że go napisał.

Konw pyta mykupyka - gdzie byłeś, na co ten zaczyna wymijająco kiwać głową.

Szymon H. łowi talenty. Niestety nie patrzy na mnie.

Jak wyjąłem kartki i cienkopisy to się krzywili w blazie. Ale jak strzelba w pierwszym akcie - to musiało w końcu wypalić...

Następnie - klasyczny jam session.

Szymon i Grzegorz patrzą w stronę TeO i myślą - żeby tylko tego nie spieprzył.

TeO myśli usilnie - jakby to spieprzyć...

Ale wyszło nam egzystencjalne dziełko o przemijaniu. Głębokie, biorąc pod uwagę stopień spicia autorów.

Następnie wdałem się w techniczne dysputy trójstronne na temat - jak rysować komiksy i więcej zdjęć nie robiłem już.

Ot, zwiewne spotkanie, zwiewna relacja.

bad as me

2011-10-27T10:09:00.001+02:00

Prawie jak otwieranie paczki z własnym albumem. :D

A jakość poligrafii jest taka, że ja bym chciał kiedyś swój album komiksowy mieć tak wydany. A to przecież album muzyczny jest...

Diefenbach minirecenzja

2011-10-04T10:07:00.000+02:00

To będzie najkrótsza recenzja roku. Na zasadzie trzech skojarzeń na literę "m":

1. Morfołaki, tylko że lepiej.
2. Manga, a zwłaszcza Eden.
3. Marilyn Manson, ale od strony wizualnej, nie muzycznej.

10/10

Doman

2011-09-06T12:24:00.000+02:00

Dorwałem ostatnio wszystkie części Domana. Przez "dorwałem" mam na myśli - zdjąłem z półki i przeczytałem od deski do deski. Bo to genialna seria jest, to ją mam. No i trochę ten komiks nie oparł się próbie czasu, zwłaszcza scenariuszowo. Zwłaszcza przy całym zamieszaniu czasowym pomiędzy albumami. Ale nie o tym. Mianowicie - zakończenie całej serii jest skandaliczne. Oto ono. Ostatnia strona Domana ever:

Ten bachor co leci w ramiona Domana to Ziemowit, syn Piasta, którego Doman z narażeniem życia szukał od dwóch tomów i właśnie odnalazł i uratował z rąk wikingów. Nie dość, że nawet nie dostajemy na koniec spełnienia w postaci uścisku, to nie ma klasycznego after climax reunion z ojcem, Piastem. Wtf.

Ale.

W Domanie pada najbardziej badassowy one-liner w historii polskiego komiksu. Bez dwóch zdań. Otóż Doman, mordując chwalebnie jakiegoś Niemca co najechać śmiał nasze polskie słowiańskie ziemie, wali do niego taki oto tekst:

No po prostu poezja. Conan się może schować ze swoimi one-linerami. ZA ŁABĄ NUDNO CI BYŁO? SSWOOSP!

Centurion

2011-09-04T22:45:00.002+02:00

Obejrzyj Centuriona - mówili. Zwiedzisz piękne kraje, poznasz nowych ludzi - mówili...

Ot piękna lala o idealnych kształtach wyraźnie zarysowanych pod zgrzebną sukienką - sama w chatynce w borach tucholskich se mieszka - ot, wiedźma - tak ją nazywają, dzięki temu rzymianie z pobliskiego obozu ją omijają. Ot, złociste blond loki spływają po jej twarzy gdy pichci zupkę grzybową dla naszych bohaterów, a potem gmera w rzecce palcem czekając aż wybranek serca powróci. Ot, realizm...

Ot, gania naszych dzielnych rzymian BABA co nie mówi, tylko łypie przez cały film oczami. Makijaż ma, to łypie. Gania i gania, potężny Rzym nie dość że dał jej się zwieść na początku, to teraz spieeeeeeerdala przez całe zaporoże. A ona za nimi. Czasem się obsypie prochem jakimś albo potnie se rękę rytualnie, ale nic to, dzięki temu jest genialnym tropicielem, co pod wiatr wyczuwa rzymian ze stu metrów.

Piktami rządzi jeden pan. Piast kołodziej. Rzymianie mu żonę zabili, no to rzucił rolnictwo i poszedł w wojaczkę. A że był dobry - to go piktowie na króla wybrali. Piast kołodziej jak w mordę. I ten pan trzęsie krajem piktów do tego stopnia, że wygania nawet piękne lale do borów tucholskich na poniewierkę jako wiedźmy, nie wiedzieć w sumie czemu. A zapomniałem dodać że ta lala wiedźma ma usta jak maliny, takie z botoksem - to pewnie od tego że co rano gołymi rękami ryby w rzece łowi. Ot, zuch dziewczyna.

Główna pani co gania naszych legionistów przez pola i lasy oczywiście ma swoją story: ojca jej zabili, matkę zgwałcili, a z braku trzeciej opcji - ją również zgwałcili, ale i język obcięli. Ot, dzień jak co dzień na pograniczu. Daleko od szosy po prostu. Więc ona na szczęście nic nie mowi przez cały film, tylko łypie tymi swoimi oczami. I cały legion polazł za nią w pułapkę, a co. Mc Nolty z the Wire - malowany na najlepszego kierownika projektu ever, takiego co i wypije z pracownikami i popracuje z nimi w excelu - też dał się zwieść. A potem jak jest w niewoli u piktów i ją tam widzi - w naturalnym dla niej otoczeniu - wykrzykuje: TRAITOR!!!! ale to jakoś tak w próżnię leci, bo to zupełnie jak w tym kawale o żabie, jak żaba na koniec mówi: co spierdalaj.... przecież ja tu mieszkam....

Jest i wielka bitwa. tylko że nudna jak, nomen omen flaki z olejem. Bitwa składa się z około dwustu zbliżeń odrąbywania członków. Chlast, chomp, sling, splash. Chlast, chomp, sling, splash. Chlast, chomp, sling, splash. Chlast, chomp, sling, splash. Chlast, chomp, sling, splash. Chlast, chomp, sling, splash. Chlast, chomp, sling, splash. Chlast, chomp, sling, splash. I tak przez bite 10 minut. A nie wiadomo kto wygrywa bo odjazdów nie ma. tylko Chlast, chomp, sling, splash. Dopiero na koniec pokazują pobojowisko i wiadomo, że dzikusy górą...

A jak już zwiewają przed tym wybrykiem natury, czyli babą co nie mówi - szef mówi do jednego - ty, znajdź jakieś schronienie na noc! Poleciał szukać. A potem widzimy jak śpią w śnieżycy na szczycie góry wtuleni w siebie jak stadko pingwinów. No a potem znowu piękna polska złota jesień i biegamy po lasach brązem i złotem malowanych.

Schronienia szukał ten z prawej co widać z mowy ciała całej grupy, bo mu się przytulić nie dali.

No to se zwiedzili nowe kraje. I nowych ludzi poznali.

paczka roku

2011-09-01T20:29:00.000+02:00

Co prawda to raz na rok, ale warto czekać, oj warto. :DPoniżej relacja, a na koniec pierwszy wstrząśnięty czytelnik. >_<

piraci

2011-08-25T11:12:00.002+02:00

o, w tym roku uwinąłem się szybciej niż w zeszłym. :D
ale jednak harry potter > piraci. w kwestii lego przynajmniej.

bilet

2011-08-11T23:23:00.002+02:00

dwa i pół kafla. Normalnie tramwaj z jacuzzi wypełnionym ruskim szampanem. Circa about 1994.

BFK 2011

2011-08-11T20:25:00.001+02:00

relacja:

a tutaj wywiad z Simonem Bisleyem:

szacunek to takie ładne słowo

2011-08-03T13:50:00.019+02:00

Zaczęło się tak:

A skończyło listem do ministra kultury, Miasta Łodzi i ŁDK-u z żądaniem zaprzestania łamania majątkowych praw autorskich tj. usunięcia prac z ekspozycji. List nie był otwarty, także nie będę go tu przytaczał, jednak zaznaczę że zawierał on słowa: oburzenie, skandaliczne, oraz naruszenie praw. Sprawa dotyczyła prac Michała Śledzińskiego, Karola Kalinowskiego oraz moich.

Plansze z wystawy usunięto.

Zanim napiszę kilka słów wyjaśnienia całej sytuacji, chciałbym spytać organizatorów wystaw z Łodzi:

Czy wy sobie, za przeproszeniem, jaja robicie? Czy my jesteśmy dziećmi? To jakaś zabawa w "robienie wystawy" której nie znam?

Nikt nie zwrócił się nawet z zapytaniem, czy nasze prace mogą się na tej wystawie znaleźć. To nie tylko działanie bezprawne, ale i pokazujące brak jakiegokolwiek szacunku do autora komiksów jako twórcy sztuki.

Skoro o sztuce mowa, wyobrażacie sobie żeby taka sytuacja miała miejsce w jakiejkolwiek innej dziedzinie sztuki? Przykładowo - odbywa się wystawa malarstwa, o której autor nic nie wie. Odbywa się koncert, tylko nikt kompozytora nie poinformował. Kręcą film na podstawie książki, ale pisarz dowiedział się o tym z gazet. Takie sytuacje nie mają prawa się wydarzyć. Dlaczego jest to możliwe u nas, w komiksowie?

Jak to jest, że panowie nie wzięliście również bez pytania prac Andrzeja Mleczki, czy Marka Raczkowskiego? Obaj przecież też tworzą komiksy.

Bo to szanowani artyści i skończyło by się to procesem sądowym?

No pewnie.

To dowodzi, że polski komiksiarz to człowiek drugiej kategorii. Taki co nie zagrozi sądem. Taki co się ucieszy że go wzięto na wystawę do Tokio, mimo że bez jego wiedzy. Taki dzieciak. Niegroźny taki. Przecież nic nie zrobi, to tylko komiksiarz.

Nikt nie będzie nas szanował, dopóki my sami nie będziemy szanować własnej pracy, własnych praw autorskich i własnego fundamentalnego poczucia wartości jako twórcy komiksów.

Na tę wystawę wzięto nas z założenia, że przecież wszystkim nam leży dobro polskiego komiksu na sercu. Oraz jego PROMOCJA.
Że my tu wszyscy razem wspólnie złączymy ręce i dla tego polskiego komiksu i jego promocji zrobimy wiele - oczywiście za darmo.

To założenie jest potwornym nieporozumieniem.

Po pierwsze - co już pisałem i mówiłem nie raz - promocja polskiego komiksu jest niemożliwa. To tylko słowo wytrych, zeszmacone przez dekady bezowocnego bicia piany. Promocja to również znienawidzone przez wszystkich grafików słowo które często się słyszy od co zaradniejszych zleceniodawców - pieniędzy nie mam, ale za to będzie miał pan promocję własnego nazwiska. Słowo PROMOCJA działa na twórcę jak płachta na byka. Nie proponowałbym się powoływać na promocję. Nigdy.

Po drugie - dobro polskiego komiksu? Dobro polskiego komiksu to dobro jego twórców. Jak można w ogóle mówić o działaniu na rzecz dobra polskiego komiksu, jeżeli jego twórców traktuje się jak dojne bydło, które można z zagrody do zagrody po prostu grupowo przepędzić.

A propos zaganiania do zagrody - mam 35 lat, rysuję komiksy od 20, mam na koncie 14 wydanych albumów komiksowych. Określani przez was "twórcami średniego pokolenia" Tomasz Leśniak i Jacek Frąś są ode mnie młodsi o rok. Wypraszam sobie nazywanie mnie "komiksiarzem młodego pokolenia". Zwłaszcza że takie określenie dobitnie pokazuje, że nic o mnie nie wiecie, a moich komiksów nie czytaliście.

Akurat źle trafiliście. Kompletnie nie zależy mi na promocji polskiego komiksu, tak jak nie zależy mi na kopaniu zdechłego konia. Nie zależy mi również na splendorach wystawy w Tokio. W Tokio znają mnie z czego innego.

Ręce precz od moich komiksów. Nigdy bez mojego pozwolenia.

senno ecto gammat

p.s. -

Zanim komukolwiek przyjdzie do głowy skrytykowanie naszej akcji wycofania plansz z wystawy w Tokio - spójrzcie na to: od lat MÓWI SIĘ że polski komiks nie jest szanowany przez nikogo. Że twórcy robią za bułkę. Że minister nie chce wziąć nas na kongres. I tak dalej.

Przejdźmy od słów do czynów.

Przyjmując że komiks to dziedzina sztuki, postąpiliśmy dokładnie tak samo, jak postąpiłby dowolny artysta z innej dziedziny sztuki postawiony w naszej sytuacji. Odrzucając cały kontekst komiksowa, tego grajdołkowego podziału kto z kim się kumpluje, a kto kogo nie lubi, kto umie rysować a kto nie - spójrzmy na sytuację całkowicie obiektywnie. Organizatorzy wzięli nasze prace bez naszej wiedzy i pozwolenia. My zażądaliśmy usunięcia tych prac z wystawy. Tylko tyle.

Aż tyle.

Ja wiem że polski komiksiarz cierpi na chroniczną niską samoocenę. Ja wiem że nasi "działacze" wcale w tej sytuacji nie pomagają, a wręcz przeciwnie.

Chcecie zobaczyć jak wygląda poczucie wartości twórcy komiksu w użyciu? Proszę bardzo:

W związku z zaistniałą sytuacją przewidziana na nadchodzący łódzki festiwal wystawa Pastel Games nie odbędzie się.

finitolololo

2011-07-06T13:49:00.004+02:00

Zaczęło się tak:

a skończyło tak:

Skoroszyt przewidziany jest standardowo na albumy 46-stronicowe, więc trochę się przestało mieścić od połowy, no ale jakoś dało radę. Teraz tylko wrzucić literki, zeskanować, przyciąć ramki i najgorsze - namalować okładkę... No ale wcześniej - piwko jakieś trzeba zrobić. :D

bardzo dziwne uczucie...

2011-06-29T13:59:00.003+02:00

... takie kończenie albumu. Już w sumie zapomniałem że to tak jest. Od jakiegoś czasu powoli żegnam się z albumem. Rysuję jakąś postać i wiem, że to ostatni raz ją rysuję. Potem następną. Potem żegnam się z głównymi postaciami, potem z całością głównego założenia, które przewijało się przez cały album...
Albo np widzę że tego koloru już nie będę używał. Mogę go zmyć z talerzyka. To naprawdę dziwne uczucie, takie pożegnanie rozciągnięte w czasie, które na dokładkę nie zakończy się smutno.
No i oczywiście już od dawna, jak widać, nie mogę pokazać ani skrawka rysunku, bo to same spojlery w moich oczach. :D

p.s. - pamiętam że kiedyś sobie wykalkulowałem że skończenie albumu to tak jakby urodziny. Nie że prezenty się dostaje, ale że jakoś tak na duszy....

również ciebie kapcza wy... cwaniakuje.

2011-06-16T10:31:00.001+02:00

plan C

2011-06-14T18:40:00.002+02:00

Czyli ostatnia prosta, czyli widać światełko w tunelu. Usiadłem wreszcie i rozpisałem sobie wszystkie plansze do końca albumu. Wyszło jeszcze 16 plansz, czyli łącznie 84. Prawdopodobnie nie zdążę z tym do końca czerwca, ale na pewno w pierwszej połowie lipca album będzie gotowy. A potem najgorsze - wymyślić i narysować okładkę...

Już wolę się bułką ciąć niż okładki wymyślać. :/

nowy sprzęt in da house

2011-06-08T14:07:00.007+02:00

a po kilku dniach...

maj - podsumowanie miesiąca

2011-06-01T23:35:00.007+02:00

< disclaimer >
Się będę chwalił więc jak ktoś na widok samoklepania po plecach czuje rzygliwość to sugeruję odwrócić wzrok lub kliknąć wsteczem.
< /disclaimer >

Maj, cóż za miesiąc. Drugiego takiego nie będzie. Plan przewidywał 23 plansze po 9 maja. Plan został wykonany. Ku mojemu zdziwieniu, bo wcześniej szło słabiej. Ot, zalety korzystania z rozpisanego planu plansz na cały miesiąc. Ale to nie wszystko, bo przed dziewiątym też coś tam rysowałem - dokładniej 4 plansze pękły. Czyli łączny bilans maja - 27 plansz. Dwadzieścia siedem fakin plansz. Jakbym robił albumik 32 strony to byłbym już na wylocie. Niejeden sarkastycznie mógłby zapytać dlaczego nie 31, panie sprytny, skoro maj ma 31 dni. Na cztery dni wyjechałem na wywczas. Dlatego.

Ilustracją do tej samochwalczej notki jest kawałek kadru z sześćdziesiątej strony komiksu - uszczypliwe niedowiarki będą mogły sobie potem sprawdzić czy rzeczywiście dojechałem z tym cyrkiem do 60-tej planszy na koniec maja.

Czerwiec już taki nie będzie, po pierwsze dlatego że rozpiska mi się skończyła i albo strzelę nową jutro, albo będę jechał na żywo, co powoduje wolniejsze powstawanie plansz (około 1/2 dziennie). A po drugie dlatego że już aż tylu plansz do końca albumu chyba nie zostało do narysowania. Chyba że outro rozciągnę w nieskończoność. Co jest możliwe. Przypominam że kinematograf miał być szorciakiem a wyszło 17 plansz. Co jak co ale rozwlekać potrafię. Tak czy siak, plan na czerwiec - skończyć album. Może się uda, może nie. Już i tak jest posunięte na tyle, że mam pewność że album ukaże się po wakacjach. To i tak już duży plus tego magicznego maja.

Co jeszcze... co jeszcze....

Ach tak, zapomniałbym. Zrobiłem grę - 10 Gnomów.

plan B

2011-05-09T10:49:00.003+02:00

wyjazdy wyjazdami, urlopy urlopami sława sławą a tu trzeba wracać do domu i tyrkać dalej. Przy okazji wywczasu rozpisałem sobie pracę na maj. Oto ona:

Nie, to nie są cztery plansze. To są 23 plansze. Na każdy dzień maja. Ambitnie, więc pewnie ten plan się zesra w połowie, ale przynajmniej mam rozpiskę co dalej. I nie, nie jest to koniec albumu. Końca nie widać. :/

Bilans miesiąca - kwiecień 2011

2011-05-01T09:18:00.004+02:00

Kwiecień plecień bo miesiąc napieprzania.

Stare dobre uczucie już prawie zapomniane jak to jest wziąć i rysować non stop. No prawie non stop.

Od 10 kwietnia (więc tylko 2/3 miesiąca) do 30 kwietnia udało mi się narysować 15 plansz. Czyli 15 w 20 dni. Uważam to za zajebisty wynik, biorąc pod uwagę że po drodze jeszcze wielkanoc była.

Teraz pozostaje mieć tylko nadzieję, że maj będzie jeszcze wydajniejszy, a czerwiec będzie wydajniejszy od maja. To wtedy można liczyć na album na jesieni.

Pożyjemy zobaczymy.

Tak więc ogłaszam maj miesiącem dalszego napieprzania.
I czerwiec też.

jaju 2011

2011-04-24T22:03:00.001+02:00

self inflicted bitchslap to the face

2011-04-15T11:13:00.003+02:00

Ostatnio jak próbowałem opisać znajomemu przez gadu gadu co tam komiksowo u mnie się dzieje, to opisałem styl w jakim aktualnie rysuję jako takie połączenie Pratta i Rabate.

Ale potem Rabate przypadkowo wpadł mi do ręki, przejrzałem i pomyślałem, o nie, szmaciarzu, daleko ci do Rabata. Oj, daleko. Do Pratta zresztą też.

Nie wiem skąd mi się nagle taki bombel na ego zrobił że się tak lekkim duchem do tych panów porównałem. Dziwne trochę. Jakby przez chwilę wydawało mi się że ja umiem.

A ja przecież tylko udaję że umiem.

dylemat

2011-03-26T20:04:00.001+01:00

Wstałem.
- Dokąd idziesz? - zapytała żona.
- ...
- ...
- Nie wiem...

półpełna szklanka

2011-02-24T20:39:00.002+01:00

Jak widać nawet w środku zimy, przy minus 15 stopniach znajdzie się na ulicy coś co japę rozbawi. Miejskie zdzierstwo wydymane przez matkę naturę? Ach, cóż za dzień.

epifania zalegajka

2011-02-11T07:00:00.000+01:00

Takie coś mi się przypomniało sprzed roku, albo półtorej. Obserwacja taka.

Siedzę w domu, dla zachowania spójności postaci powiedzmy że siedzę w fotelu i czytam książkę, jak na obrazku. Pewnie oglądałem telewizję. No nieważne. W każdym razie - jest po północy.

To światło co bije przez okno to światło ulicznej latarni. Albo to, albo rysując rysunek zapomniałem że to noc ma być.

Więc jest noc, w pewnym momencie słyszę taki dosyć przeraźliwy wrzask z ulicy. Taki z tego rodzaju że jak słyszysz, to prawie wstajesz zobaczyć kogo zarzynają, ale w końcu nie wstajesz. Bo to ewidentnie jakiś najebany koleś się drze. Tak na cały ryj. I to nie lechia gdańsk bo akurat dzisiaj nie grali i nie jest to wrzask chóralny.

Więc ten wrzask wydźwięczał się w noc a ci co nie śpią mają dylemat czy podejść do okna, czy nie.

Chwilkę po tym jak ten wrzask się już wydźwięczał - słychać histeryczny śmiech kobiecy. Histeryczny taki. Taki wiecie - naprawdę jej zaimponował tym wrzaskiem.

Wtedy mnie trafiła epifania. Taka mianowicie, że ten wrzask i potem ten śmiech są najtrafniejszym odzwierciedleniem stusunków na linii kobieta - mężczyzna ever. Ever.

trzy fazy

2011-02-10T07:00:00.001+01:00

faza pierwsza - jadąc do sklepu

Tak, mam zamiar kupić sobie coś dobrego i niezdrowego. Pieprzę zdrowy tryb życia. Przynajmniej na chwilę. Przynajmniej dzisiaj. Tak ładnie mi idzie z tym zdrowym trybem życia, że akurat dzisiaj zrobię sobie z tej okazji nagrodę i kupię coś niezdrowego i dobrego. A co. Kupię pepsi. I to nie pepsi max bez cukru - kupię prawdziwą pepsi. Tą z pół kilo cukru w środku. Z premedytacją.

~~~~

faza druga - w sklepie

Tak, jadę wózkiem koło tych niezdrowych rzeczy. Czas wybrać sobie coś niezdrowego, coś co będzie smaczne jak samo niebo i po czym dostanę wyrzutów sumienia poniekąd natychmiastowo. Stoję przed stojakiem z pepsi. I tutaj dzieje się coś dziwnego. Unoszę się dumą i mówię sobie - nie! Pieprzyć! Właśnie na tym polega pokusa że trzeba jej się oprzeć żeby osiągnąć jakiś rezultat. Czy dżizus na pustyni dał się skusić wężowi? Chuja! Odchodzę od stojaka z pepsi. Nie biorę. Pieprzę.

~~~~

faza trzecia - po wyjściu ze sklepu

Ładuję zakupy do samochodu i... No żesz $#@#wa i nie kupiłem tej cholernej pepsi. Co za dół. Wszystko mam, pepsi nie wziąłem. Fuck...
Dobrze że muszę jeszcze zatankować po drodze do domu!

Kupię pepsi na stacji.

Wwwwruuummmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm!

25 procent

2011-02-09T11:35:00.001+01:00

[część pierwsza]
[część druga]

No to wzięło to życie i napisało. Tak zwany ostatni czapter trylogii grzejniczej. Taki swoisty Powrót Króla, chociaż bardziej taki Matrix: Rewolucje. Zaraz wyjaśnię.

Tym razem, nauczony, uwaga, doświadczeniem powiedziałem pani że przywiozę ten zepsuty grzejnik dopiero jak będzie nowy do odebrania. I że na miejscu sprawdzimy niezawodność tego nowego. Tak zrobimy, nauczeni doświadczeniem.

Bez dalszych wstępów - pani zadzwoniła, grzejnik jest, wsiadam i jadę. Tutaj muszę trochę zbudować otoczenie sytuacji. To nie jest do końca sklep, nie jest to również jakaś hurtownia wielka, to raczej takie biuro zawalone grzejnikami różnej maści na piętrze starego domu meblowego z czerwonej cegły. Ot, takie podupadające coś. Nie ma lady, nie ma kolejki, nie ma klientów (że też to nas nie zdziwiło za pierwszym razem...), jest tylko starszawa pani i katalogi grzejnicze.

Taka bardziej biurowa atmosfera.

Wchodzę, grzejnik jest, ten stary potłuczony odstawiam na bok. Wyciągamy nowy grzejnik iiii
...
...
...
NIE DZIAŁA.
...
...
...
Podkreślam, trzeci z kolei grzejnik prosto z fabryki grzejników nie działa. Pani oczywiście na to że to przedziwne i że nigdy w życiu się z czymś takim nie spotkała. No pewnie - taki miły klient co sam wraca i wymienia te wszystkie grzejniki na kolejne zepsute z uśmiechem na twarzy nie krzycząc o pozwie do sądu ani nic - to zapewne rzadkość w naszych czasach.

No ale śmiech śmiechem, zabawa przednia, a tu trzeba ogrzać jakoś ten pokój z noworodkiem mimo tego że w międzyczasie zima zdążyła się skończyć. Albo przeżywa chwilowy hiatus, ciężko powiedzieć, w końcu dopiero luty.

Obejrzałem ten zepsuty, ale NIEWGNIECIONY grzejnik. Plan już kiełkował. Stwierdziłem że trzeba sprawdzić czy ten wgnieciony działa - bośmy w domu go tylko wysunęli - zoabczyli że wgnieciony i wsunęli z powrotem do pudła. No więc DZIAŁA.

Brakowało tylko jednego elementu. Pani na szczęście śrubokręt miała.

Tutaj posłużę się schematem, bo łatwiej mi czasami coś narysować niż napisać:

A wszystko na podłodze biura hurtowni. Skręcam z powrotem te grzejniki i słyszę zza pleców - tego zepsutego niech pan już tak dokładnie nie skręca... A ja sobie myślę: a chuja! Tym bardziej go dokładnie skręcę, poczucie winy wywołam głębsze, własną zajebistość w oczach pani pomnożę.

O dziwo, po skręceniu ten dobry niewgięty grzejnik działał.
Co dziwniejsze, po powrocie do domu i zamontowaniu na ścianie również działał.

W sumie działa do dzisiaj.

Odpukać.

taki rozdźwięk taki trochę

2011-02-06T20:30:00.005+01:00

Nie wiem czy zauważyliście, ale im bardziej zajebiste teraz telewizory robią, tym większy crap w telewizji leci... Nie bardzo rozumiem. Taki trochę łabędzi śpiew?

Więc idę ostatnio w mediamarkecie tą taką aleją telewizorów, wielkich jak stodoła, ba, 3D nawet teraz wymyślili, i tak idę tą aleją i tak sobie myślę że chyba już czas kablówkę odłączyć, bo zdzierają niemiłosiernie a wszystko co oglądam to na dvd albo z netu.

A oni tymi swoimi telewizorami tym bardziej oj doloż moja doloż. A co ja bym w tym wielkim 3D telewizorze oglądał? Jaka to melodia?

Trochę to jak wydawanie albumów mistrzów komiksu za dwieście złotych jak się rynek łamie w pół.

Ale tylko trochę.

33 procent

2011-02-03T18:38:00.006+01:00

[tu jest część pierwsza]

No to jedziemy dalej z tymi grzejnikami.
Zadzwonił telefon, można odebrać grzejnik, tym razem działający. Expresowo przywieźli kurierem. Zapakowany taki i w ogóle. Jadę, odbieram. Pani sie pyta, może rozpakujemy sprawdzić czy działa.

Eee, niemożliwe, żeby nie działał. Statystyka na to nie pozwala. No to wracam do domu, rozpakowujemy... W sumie, zaczynamy rozpakowywać i:

BOOM HEADSHOT!!

I to w sumie dosłownie, bo front grzejnika wyglada jakby go ktoś przywalił młotkiem. I to nie kurier, bo na opakowaniu kurierskim nie było po tym śladu.

Tak czy siak, grzejnik znowu do wymiany. :D

Oh well, czekamy dalej. Na pewno życie napisze kolejny fascynujący rozdział tej historii...

[część trzecia i ostatnia]

zła teza, niedobra teza, leżeć!

2011-02-01T11:30:00.009+01:00

Skąd to się wzięło, że jak ktoś w komiksie umieszcza odniesienia do dzieł literackich to nagle ooo, ten komiks staje się taki ooo artystyczny literacki i w ogóle sztuka.

WIĘKSZEGO BULSZITU TO ZE ŚWIECĄ SZUKAĆ.

Po pierwsze - tak, rozumiem, erudycja autora, jasne, ale co to wnosi do czegokolwiek? Zmienia kontekst historii która się dzieje w komiskie? To czytelnik musiałby dane dzieło znać. Takie musiałoby być założenie autora - ja macham erudycyjną pytą, a ty drogi równie oczytany czytelniku to doceniasz.

Tylko pozostaje jedno pytanie - i co z tego. I co z tego że komiksiarz w swoim komiksie umieścił odniesienie literackie. I co z tego. To czepianie się spódnicy literatury. To próba nobilitacji nie przez samo medium i jego możliwości, tylko przez jakieś spowinowacenie komiksu z czymś z gruntu lepszym, latającym wyżej, swiecącym jaśniej.

BULSZIT.

Jak na facebooku kliknę "lubię to" na stronie Hugo Pratta to nie stanę się automatycznie lepszym akwarelistą.

Albo taki przykład:

Fade in.

Dwie osoby, ławka koło szkoły tuż obok boiska.

- Gram w piłę, wiesz?
- Tak? I co, dobry jesteś?
- No widziałem jak gra ronaldinio!
- Oooo, to rzeczywiście, dobry jesteś w te piłę.

Fade out.

P.S.1 - tak, temu tekstowi towarzyszy rysunek blakiego. Tak, zdaję sobie sprawę że drugiego blakiego nobilitowano za Kołakowskiego. Tak, mówię na to: bulszit.

P.S. 2 - więcej u Karola. O, tukej.

50 procent

2011-01-26T19:28:00.018+01:00

50 procent - to dużo czy mało? Fifty fifty. Pół na pół. Jakby ktoś powiedział że szanse na loterii są 50/50 to pewnie bym zagrał i wywalił te dziesięć złotych. Jakby ktoś chciał zagrać w rosyjską ruletkę gdzie w trzech komorach są kule to bym powiedział że w sumie to nie, dziękuję. Szklanka jest do połowy pusta, czy pełna? Ot, zagadnienia połowy.

Ale jak kupuję DWA grzejniki elektryczne, z czego JEDEN jest zepsuty, to chuj mnie strzela.

Pech? Nie, to fakin polska. Tak, mogłem sprawdzić czy działa PRZED zamontowaniem go na ścianę. Mogłem. Wtedy nie musiałbym go zdemontowywać żeby odwieźć do sklepu z powrotem. Tak, mogłem.

Oba grzejniki mają wisieć w obu pokojach dziecinnych, respectively. To teraz jak wybierzesz któremu dziecku dasz ten jeden dobry nowy grzejnik, pamiętajac że drugie będzie jeszcze niedogrzane kilka nocy? Rzut monetą? O nie, dajesz działający starszemu, bo kuma w czym rzecz. Noworodek ma w dupie.

Pokój starszej dziewczyny:

Wisi wypas. A w pokoju noworodka stare ustrojstwo, zamontowane na nowo. Dobrze że nie zacekolowałem starych dziur po kołkach w międzyczasie.

Praktycznie zdając sobie sprawę z tego, że jest się w polsce i że jest 2011 i co miało być przepieprzone już jest od dawna przepieprzone, taki rant na temat tego, że 50 procent zakupu jest wadliwe wydaje się być tylko przestarzałym blakizmem spóźnionym o dekadę, wymuszonym na potrzeby jakiegoś albumu z blakim, który już nie powstanie, ale wait, there's more. Wadliwy grzejnik, jeden z dwóch to tylko setup do innej opowieści. Która następuje oto:

Wczoraj to był w ogóle dzień wypełniony lataniem wszędzie ze wszystkim (po trochu jak każdy dzień z dwójką dzieci) - to z noworodkiem do lekarza, do babci do szpitala w odwiedziny, na zakupy, odebrać grzejniki... Więc jak już doszło do tych grzejników to było popołudnie i po wniesieniu na czwarte piętro bez windy stwierdziłem że pierdolę, nie robię dzisiaj. Fajrant. No ale jak się przyniosło coś w dużych pudłach, a jednocześnie ma się małe dziecko w domu, to nie ma bata żeby tego od razu nie rozpakować. Grzejniki. Nuda. Ale kartony!! To już inna rozmowa. Z kartonów można zrobić bazę, albo domek, albo namiot, wszystko można zrobić. No to zrobiliśmy bazę, z dwóch kartonów naraz sklejonych taśmą, pełen wypas, fajna była, okienka miała i w ogóle.

No to dalszego ciągu można się łatwo domyśleć. Dzisiaj fakap z montowaniem, trzeba odstawić do sklepu. No i jak wytłumaczyć 3.5 latkowi dlaczego tatuś rozbiera tę zajebistą bazę na kawałki. :/

Ale to często tak jest, że w sumie nie wkurwia nas sam fakt fakapu, tylko otoczka na którą ten fakap wpływa. Otoczka:

Baza disassembled. Najbardziej boli, gdy życie kopie w dupsko nie nas, ale dzieci. My mamy twardą i grubą skórę na dupach. Dla nich to coś poważniejszego.

Na koniec dwa bekowate rysunki z instrukcji montażu i obsługi grzejnika:

Tu się dowiedziałem że nie mogę już suszyć se gaci na szybko na grzejniku. Nie żebym kiedykolwiek to robił. Skąd. Ani skarpet. Bo spłoną a ja wraz z nimi zaduszony wyziewami płonącej skarpetki. Wyziewy do tablicy:

Wydawać by się mogło że pięć minut po włączeniu grzejnik spłonie, ale to tylko opary oleju się wydzielają chwilowo. Ot, luzik. Włączyłem, wyszedłem, wracam po chwili a tam cały pokój zadymiony. :D
Zapomnieli dopisać że to trochę HC z tego leci początkowo, a nie takie fiu bździu niby opar.

Anyway. Chyba tyle z tego.

cithern

2011-01-16T16:38:00.014+01:00

Się ten blog zmienia w stronę o majsterkowaniu. Whatta hell. Tak czy siak, skoro o przedszkolakach mowa (poprzedni post), to dostaliśmy zadanie domowe - zrobić instrument muzyczny.

No to zrobiliśmy.

Cytrę.

Ok, majsterkowi nazi pewnie by wypunktowali że to tylko pudełko ze strunami, a nie cytra, ale fak dat szit.

Jest radość w oczach dziecka, tyle wystarczy.

Dzisiaj instrument powędrował do przedszkola, ciekawe ile z niego zostanie do popołudnia. :D

tool

2011-01-15T19:58:00.003+01:00

Pracownię dziadka pamiętam jeszcze z czasów dzieciństwa. Ciemne pomieszczenie wydzielone ze stodoły, z osobnym wejściem, wypełnione kurzem, skrawkami wszelakich materiałów i przede wszystkim - narzędziami. Nie tym dzisiejszym nowomodnym powertoolowym ścierwem - prawdziwymi narzędziami. Takimi co po latach używania wyglądają jak eksponaty w skansenie. My dzieciaki wchodząc tam czuliśmy się jak w świątyni. Co ciekawe nie pamiętam dziadka w tej pracowni. Pewnie dlatego, że jak on tam pracował to nam nie wolno było wchodzić. Dziadka to pamiętam jak rżnął całe popołudnia ze swoimi synami w tysiąca na podwórku. Oni - moi wujkowie i ojciec - rozemocjonowani rozdyskutowani kto co kiedy powinien był rzucić i zameldować, on, spokojny, z uśmiechem, pewny ostatecznego zwycięstwa.

Gdy dziadek zmarł kilkanaście lat temu, po pogrzebie poszedłem do jego pracowni obejrzeć jeszcze raz wnętrze, rzucić okiem na narzędzia, poczuć ten klimat świątyni miejsca pracy. Wpadło mi w oko jedno narzędzie, które przywłaszczyłem sobie jako pamiątkę po dziadku. Tak, wiem, to nieładnie, ale cóż zrobić.

To nie śrubokręt, to nie dłuto, to kolec na rączce. Prawdziwy cel tego narzędzia? Do dziś nie wiem. Pewnie dlatego akurat to wpadło mi w oko, jako jedyne owiane jeszcze tą magią niewiedzy z dzieciństwa, kiedy większość przedmiotów z pracowni była niewiadomego użytku.

Przez wiele lat to narzędzie po prostu leżało w skrzynce z narzędziami nie służąc żadnemu celowi. Z tego co pamiętam to nie przydało się ani razu. W międzyczasie zdążyłem założyć rodzinę i dochować się przedszkolaka - i nagle ten kolec sprzed lat powrócił w glorii i chwale. Tej jesieni znalazł swoją funkcję.

Miło odkryć taki mały wybryk porządku w tym całym dookolnym chaosie.

pfhyhylol

2011-01-01T23:00:00.000+01:00

ostatnio wynalazłem nowy rodzaj alkoholu. Pfhyhylol to wzbogacona forma etanolu w pomieszaniu z gliceryną.

Zaraz, wróć.

Pfhyhylol to nowe słowo które wymyśliłem na jednoczesne określenie wyśmiania rozmówcy, osądzającego uśmieszku w kąciku ust i ogólnej beki z tego wyśmiania i osądzenia które przed chwilą nastąpiło.

Pfhyhylol.

MFK 2010

2010-12-31T12:26:00.001+01:00

kolejne, tym razem bardzo BARDZO subiektywne spojrzenie na MFK. Cud że w tym roku to w ogóle zrobiłem, Materiał leżał cały kwartał, a wczoraj w nocy jak mnie wzięła wena to już nie odpuściła. Tak więc jak ktoś siedzi w sylwestra w domu i tęskni za komiksową bracią to tutaj se łezkę uroni.

z płaskiej w ego

2010-11-21T23:50:00.007+01:00

czasami dostać jest bardzo dobrze. Ten post odczekał swoje w mojej głowie bo cały czas nie byłem pewien jakich słów użyć.

Może się uda.

Otóż. Kilka dni po skończeniu mojego samolotu, tego z poprzedniego posta, monumentu rozbuchanego siusiakizmu - moja żona zrobiła swój samolot. Dla córki. Jak go zobaczyłem, to mi odjęło mowę. Ot:

niby nic. Zaledwie trzy klocki i ludzik.

Ale.

Forma skończenie doskonała. Może to ciężko wytłumaczyć, ale feng shui tej konstrukcji wibruje idealnie (feng shui wibruje, nie? Nie wiem w sumie co robi). Potęga prostego designu, coś do czego dąży się podświadomie, a co jest mi jakoś obce. Jakby mi dano zadanie: weź no zbuduj samolot z Lego - w życiu bym nie zrobił tego w ten sposób. U mnie byłoby ze sto klocków. Dlatego mnie tak bardzo ten konstrukt fascynuje.

Słownie trzy klocki. Te właściwe trzy klocki. Jakby którykolwiek wymienić na jakiś inny klocek - cała struktura straciła by tę siłę. Siet wiedziałem że to ciężko będzie wytłumaczyć.

Pomyślałem o tym jak siedziałem te trzy dni malując w oparach ten swój model naziolskiego samolotu w skali i w ogóle ze szczegółami i jakoś tak ego zaczęło mnie piec. Jak się dostaje z płaskiej to na ogół piecze.

Horten Go 229

2010-10-27T13:08:00.007+02:00

Po klockach Lego przyszła kolej na odgrzewanie innego starego skila sprzed 25 lat. Okazuje się że to jak z jazdą na rowerze. Da się. Thx to KarolKonw, który na klimacie coverta mi te zabawkę sprezentował jakieś dwa lata temu. Odleżało, odczekało, zeszło-weekendowy unplug spowodował zrobienie.

Dla wszystkich wytrwałych co przejrzeli wszystkie fotki - nagroda. Filmik z trzymania modelu, możesz się poczuć jakbyś go sam trzymał normalnie. Woot.

Oczywiście cała ta zabawa odbywa się w ramach riserczu do Covert Front 4 the Spark of Life. Oczywiście.

Tak, da się. Ale tylko raz. Następnego już by mi się nie chciało robić. :D

Oto...

2010-10-21T20:27:00.002+02:00

...Jerzy Szyłak ogląda plansze z szóstego tomu rewolucji.

A z albumu bije światłość.

(zdjęcie wykonał Karol Konwerski).

jak blaki dostanie w ryja...

2010-10-05T12:03:00.002+02:00

...to i tak nic nie widać, bo nie sposób ustalić czy ma śliwę pod okiem czy nie. Zzing.

być jak Bler

2010-09-26T18:55:00.002+02:00

cziken fejs

2010-09-09T11:06:00.002+02:00

Kurza twarz?...
o_0

oczywiście

2010-09-04T23:45:00.008+02:00

Ignition - fragment mejla z "propozycją" współpracy:

z Pana strony będziemy oczekiwać dostarczenia krótkich materiałów - komiksów, flash'ów itp..
materiał powinien byc w miarę obszerny (dostarczony jednorazowo lub etapami) aby mógł zapełnić roczną pozycję ramówki. do wyczerpania zapasów i mysli twórczej ;o)

współpraca oczywiście jest bezgotówkowa. opiera się na obopólnej korzyści: my pokazujemy ciekawy, zabawny materiał - Pan ma promocję.

nie, nie mam zamiaru się po raz kolejny pieklić o tę nieszczęsną promocję. Już to robiliśmy wiele razy i na wiele sposobów, na forach, na blogach, w komentach... Nie będę się pastwił nad kolejnymi zdaniami tego mejla, choć jest nad czym. Nie będę pisał co myślę o żądaniu "daj nam wszystko co masz, za darmo". Nie mam na to czasu. Nie mam na to ochoty.

Ale.

Jedno mnie mocno zastanowiło. Mianowicie to:

współpraca oczywiście jest bezgotówkowa.

Oczywiście?...
Dlaczego oczywiście?...

Zakupy of champions

2010-09-04T16:41:00.002+02:00

Dis is how we roll bijacz. Masz lepsze zakupy? So szatap. Komiks z kerfura reprezent.

Pierszy września.

2010-09-01T17:10:00.003+02:00

Odzyskaliśmy plażę. Parking pusty. Tylko że jakoś wieje i ogólnie jesiennie się zrobiło.

fakje

2010-08-31T11:43:00.003+02:00

Teraz mogę wrócić do normalnego życia.
Już jesień?
FFFFFakkkk.

Dobry telefonik

2010-08-24T00:08:00.001+02:00

...wiedział co chciałem napisać. Skubany. :D

Wczoraj

2010-08-15T01:32:00.004+02:00

przedłozyłem rysowanie komiksu nad robienie gier oraz granie w Lego Harry Potter. Tym bardziej że to była nówka gra wczoraj kupiona nawet jeszcze nie rozpakowana ciepła bułeczka maślana.
Jestem z siebie z tego powodu zajebiście dumny.

Pajtoni byliby dumni

2010-08-12T19:41:00.002+02:00

Doktor wrócił po dwóch godzinach jak już przyszły wyniki badania krwi. W sumie już byliśmy gotowi do opuszczenia placówki, nasiedziawszy się w poczekalni ostrego dyżuru, ale on miał inne plany:
- Ja panią wyślę jeszcze na dodatkową konsultację na oddział chorób płuc. Za chwilę przyślę tu pielęgniarza żeby panią zawiózł bo to w innym budynku i pani tam nie dojdzie w tym stanie.
No to czekamy dalej. Tym razem na pielęgniarza. Jak się tak czeka to mimochodem obserwuje się otoczenie. O tam, pochlipująca rodzina tego co go przywieźli godzinę temu z wypadku. Tu bliżej ta co sceny ponoć robi, ale nikt jeszcze nie widział tej sceny i w sumie to czekanie na scenę skracało czekanie na wyniki. Tam babcia na wózku, ewidentny artretyzm, nadwaga, taka kaczuszka okrągło zwalista. A tutaj ten opalony cwaniaczek co jest znajomym ochroniarza stąd i jak tak siedzą i gadają to jest wyżej w hierarchii od nas.
Czekamy i czekamy na tego pielęgniarza, myślę sobie... Nie, nie mogę powiedzieć co myślę bo to spoiler całości jest a tu trzeba zaczekać do końca opowieści. Więc czekamy.

O, przyszedł, i to z jakąś lekarką ale niższego szczebla, ma inny kolor ubranka niż nasz doktor nadgorliwy. I pielęgniarz idzie prosto do tej babci na wózku. A lekarka:
- Nie, to ta młoda pani o tutaj - wskazuje na nas. Ania podnosi rękę jak w szkole że tak, to ona na te płuca.
- Ta młoda? To sama dojdzie - ocenia pielęgniarz.
- nie dojdzie, bo ciąża, bo osłabiona, bo płuca - ripostuje na nasze szczęście lekarka.
- Ale ja nie mam wózka!
I tutaj moi drodzy dochodzimy do sedna abstrakcji.

Chwila konsternacji, pielęgniarz myśli...
Wymyślił...
Idzie w stronę babci...

I zaczyna ją z tego wózka wysadzać.

Tu dodam że dokładnie o tym pomyślałem pięć minut wcześniej, że nie ma pielęgniarza bo wózka szuka i zaraz babcię wysadzi. Babcia chętna do współpracy w sumie, rozumie problem, że tylko jeden wózek i tak dalej. Ale sama mimo prób nie daje rady wstać. Mnie wryło w ziemię całkowicie, tym bardziej że pomaganie tej babci w zsiadaniu z wózka za bardzo pachniało niedźwiedzią przysługą. No to pielęgniarz jej pomaga. Potem zawołał kolegę i w końcu we dwóch ją przesadzili na poczekalniane krzesełko. We dwóch.
- Zapraszam panią - rzucił pielęgniarz w stronę Ani z nutką wyrzutu chyba. Nie wiem, nie jestem dobry w rozpoznawaniu nutek.
Jak wyjeżdżaliśmy z poczekalni na te płuca to oboje woleliśmy nie patrzeć w twarze naszych współczekających. Pomyślałem że jakbym tę sytuację wpisał do Blakiego, to zbyt wysoki poziom absurdu zniszczyłby realizm tego komiksu.

Realizm.

Nie wiem co musiałaby wykręcić ta od robienia scen żeby ci ludzie w miarę szybko zapomnieli o naszej akcji degradacji babci z wózka.

ps - na obrazku przedstawiono prosty schemat ustawienia wózkowego wzgęldem ściany tak by walenie łbem było najbardziej ergonomiczne.

ale numer!

2010-08-10T14:40:00.002+02:00

byliście kiedyś w jakimś urzędzie? Np Miejskim albo coś? Dostaliście tam w tym urzędzie taki numerek z maszyny do stania w kolejce? Taki że guzik naciskasz i bzzz wychodzi nuemrek i okazuje się że musisz stać i czekać kilkanaście numerków?

Więc...

Takiego NUMERKA to jeszcze żeście qwa nie widzieli :D

zwracam uwagę na to że to po dwunastej było, nie jakaś tam za pietnaście szesnasta czy coś.

random drawing 002

2010-08-09T11:24:00.002+02:00

Blaki 003

2010-08-04T20:52:00.002+02:00

Jeżeli komentator podczas meczu piłkarskiego zaczyna omawiać konstrukcję stadionu, oznacza to że naszej drużynie nie idzie za dobrze i w sumie nie wie jak się gra.

randomness

2010-07-31T00:05:00.010+02:00

random drawing:

on a random kid's table:

using random kid's drawing tools:

in a random book store:

left sitting there waiting for a random finder:

to whom a message goes: wow, you got lucky pal! Congrats!

o komiksach

2010-07-27T09:45:00.002+02:00

Czym dla Ciebie jest kultura komiksowa? (jak mógłbyś ją zdefiniować, co się na nią składa, czy i dlaczego możemy o niej w ogóle mówić?)

Kultura komiksowa to opowiadanie komiksem. To sposób komunikacji opowiadającego z czytelnikiem. Taki sam jak film, książka, malarstwo. Mam historię w głowie, chcę ją opowiedzieć - i tu wkracza predyspozycja do tworzenia komiksów. Nie potrafię pisać książek, a produkcja filmowa jest za droga, komiks jest czymś pośrodku, czymś na co każdego szaraczka stać. Kultura masowa? Na szczęście nie, ale tylko dlatego, że mało kto zdaje sobie sprawę z potencjału tego środka przekazu. Bo mało kto czyta komiksy. Bo są mało popularne w naszym kraju. Bo przez lata wciskano wszystkim do głowy że komiks jest dla dzieci i zjawisko to nie wykraczało poza małpę w mundurze i ripoff asterixa. No i Kloss, dopełnienie świętej trójcy polskiego komiksu. Kloss który idealnie wpasowuje się w dziecięcość komiksu jako że każdy chłopak lubi się bawić w wojnę. Kloss jest dla tych chłopców. To jest właśnie obraz komiksu w Polsce. Niezmienny, spiżowy, trwały, wieczny, granitowo - marmurowo bartko - dębowy. Kultura komiksowa niepopularna i niemasowa - definiowana poprzez twórców komiksu. Twórców którzy jakimś zrządzeniem losu zakochali się w komiksie i, co najważniejsze, pozostali przy nim gdy już dorośli. Proces powstawania zjawiska o nazwie twórca komiksu jest bardzo zindywidualizowany i tutaj płynnie przechodzimy do odpowiedzi na pytanie numer dwa.

Które kulturalne wydarzenia i inicjatywy uważasz za najważniejsze dla rozwoju kultury komiksowej w Polsce? (Uzasadnij swój wybór.)

Żadne. Coś takiego jak rozwój kultury komiksowej w Polsce nie istnieje. Kontynuując z poprzedniej wypowiedzi - psychologiczny proces wytwarzania się twórcy komiksu jest maksymalnie zindywidualizowany. Kultura komiksowa jest wytworem rysowników i pisarzy komiksowych. Pytanie o rozwój tej kultury jest pytaniem o zwiększenie przyrostu naturalnego twórców komiksu. Jest to kompletnie poza zasięgiem wpływów najmocniejszych działaczy komiksowych, nie tylko w Polsce, ale wszędzie. Dopóki nie powstanie w Polsce wyższa uczelnia ucząca tworzenia komiksu - nie ma szans na rozwój sytuacji komiksu w Polsce. Podkreślam - to dotyczy aspektu twórców komiksu, nie czytelników. O ile to jedno jedyne rozwiązanie na polepszenie kultury komiksu się znalazło, te wyższe uczelnie, tak sposobu na polepszenie czytelnictwa komiksu nie ma i nie będzie. Z prostego powodu. Komiks to medium przestarzałe, praktycznie wymierające i trzymające się kurczowo bytu jeszcze tylko dzięki zawziętości twórców. Ta zawziętość to jedna z głównych cech charakteru wymaganych do tego by zostać twórcą komiksu, inaczej nie da rady. Dlatego to się jeszcze trzyma kupy. Komiksów się nie czyta, bo są pożywką dla zdziecinniałych matołów. Natura ludzka już taka jest, że poprzez negację i deprecjonowanie nie-siebie-samego, podwyższamy poczucie własnej wartości. Odrzucamy wszystko co nie podwyższa naszej wartości rynkowej. A komiks jest idealnym celem dla takiego procederu. Komiks? Bez żartów. Przecież to dla dzieci. Ale tu się nie ma co dziwić i oburzać. To jest całkowicie naturalne. A żeby dostrzec potencjał przekazu komiksowego, trzeba mu się przyjrzeć bliżej. Jedyny problem? Nikt nie patrzy. Dlatego sytuacja czytelnicza jest w głębokim dole bez szansy na poprawę. A wracając na chwilę do działań które aktualnie się odbywają. Wszelkie spotkania, panele, warsztaty, wystawy, konwenty, festiwale i dni komiksu są tak naprawdę psu na budę w temacie rozwoju czegokolwiek. Służą jedynie spotkaniom twórców z różnych krańców Polski, co zresztą każdy twórca ochoczo podkreśla przybywając na takie wydarzenie. Spotkać się z kolegami, powygłupiać się a być może porozmawiać trochę o komiksie. Takie spotkania nawet nie służą integracji bo grupa rządząca zna się od dawna i jest to w miarę zamknięty krąg, bądź kilka kręgów, w zależności od geografii Polski. To dobitnie widać poprzez fakt że owszem, pojawiają się nowi młodzi twórcy, ale oni są już od początku zorganizowani w swoje własne małe podgrupki ziomków, a grupa z grupą się nie zejdzie. Nie ma szans. Chyba że wcześniej dogadają się przez internet. Ale na samym wydarzeniu festiwalowym coś takiego jak integracja nie istnieje. Jeżeli poznałeś kogoś nowego na festiwalu - istnieje 80% prawdopodobieństwo że wcześniej poznaliście się na sieci. Tak więc podsumowując odpowiedź na pytanie nr dwa - żadne kulturalne wydarzenia i inicjatywy nie wpływają na rozwój kultury komiksowej w jakikolwiek sposób.

Jak oceniasz kondycję kultury komiksowej w Polsce?

Ocena kultury to ocena twórców. O ile mam nieskończony szacunek dla każdego kto zajmuje się tworzeniem komiksu, choćby przez to że wiem kolokwialnie mówiąc "jak to jest", to trzeba powiedzieć że nasza kondycja jest dobra o ile nie bardzo dobra, biorąc pod uwagę warunki w których się znajdujemy. Niestety biorąc pod uwagę te warunki. Niestety, bo o wiele przyjemniej by było gdyby tych warunków nie było. Gdyby można było tę kondycję oceniać w sposób nieuwarunkowany ilością kłód pod nogami. Kłód takich jak prawie zerowy odbiór i oddźwięk, kompletny brak jakichkolwiek szans na zarobienie przyzwoitych pieniędzy dzięki komiksowi czy ogólna śmieszność samego założenia bycia twórcą komiksu. O ile twórca komiksu zdaje sobie sprawę z wartości swojej pracy, o tyle zdaje sobie również sprawę z tego że nikt nigdy jego pracy nie potraktuje poważnie. Poza światkiem komiksowym naturalnie. A i w tym światku ciężko jest uzyskać i, co ważniejsze, utrzymać poczucie docenienia. A poza światkiem? Lepiej się nie przyznawać że jest się twórcą komiksu. Lepiej powiedzieć że jest się grafikiem. Albo scenarzystą. Scenarzystą bliżej nieokreślonej gałęzi sztuki wymagającej scenariusza. Tak, komiksiarze to rodzaj dumny i butny, sęk w tym że im bardziej jesteśmy dumni z tego co robimy na zewnątrz, tym bardziej to zewnętrze patrzy na nas jak na, żeby nie przesadzać, niegroźnych debili. Przypominam, za takim zaszufladkowaniem twórcy komiksu idzie podwyższenie poczucia własnej wartości szufladkującego, więc kto by na to nie poszedł. Każdy by poszedł. Tak więc - biorąc pod uwagę wszystkie te czynniki - kondycja naszej kultury jest dobra. Bardzo dobra. To zadziwiające jak dobre rzeczy można stworzyć pozostając w permanentnym stanie niedocenienia przez ogół.

Jak widzisz przyszłość kultury komiksowej w Polsce? (Czy komiks i kultura łączy trwała więź czy „przelotny romans”? / W odpowiedzi uwzględnij swoje wizje, plany, marzenia)

Dopóki pojawiać się będą nowi twórcy - dopóty ta przyszłość będzie wyglądać dobrze. Czy będą się pojawiać? Prawdopodobnie tak. To coś jak z miłośnikami vinyli - ta technika powinna dawno zginąć, jednak trwa. Nasza komiksowa sytuacja w Polsce jest idealnym przykładem na to, że komiks sztuką bywa. Sztuką, która się po prostu wydarza z wewnętrznej potrzeby twórcy. Komiks zawdzięcza swój przedłużony byt dzięki swojej unikatowej formie przekazu. Właśnie ten tryb zombie jest poniekąd ostatecznym dowodem na przynależność komiksu do kategorii kultury. Nie masowej. Jednostkowej. Komiks masowy jest skazany na wymarcie. Komiks jako forma sztuki operująca narracją - będzie trwał tak długo, dopóki twórcy, lub przyszli twórcy będą świadomi unikalności tego przekazu. Jak się mamy? Mamy się dobrze. Nieoczekiwany happy end długiego bolesnego wywodu który na takie zakończenie nie wskazywał. Bo tak naprawdę wszystko co zostało tu powiedziane to kolokwializmy które każdy twórca komiksu zna, jeśli nie świadomie, to podskórnie. A jego odpowiedź na to? Wzruszenie ramionami i dalsze tworzenie komiksów wbrew wszystkiemu. Wbrew logice. Mowiłem już o zawziętości komiksiarza? No właśnie.

cv 006

2010-07-19T08:34:00.000+02:00

Current view 006 - nadal w górach.

Where's the gravity gun when you need it...

cv 005

2010-07-17T18:48:00.001+02:00

Current View.

To nam się mała chmurka z rana rozrosła po południu...

Location:367,,Polska

cv 004

2010-07-17T09:00:00.002+02:00

Current view.

Szarocin za Kamienną Górą. Samotna biała chmurka alegorycznie przypomina ze jesteśmy sami we wszechświecie.

Location:367,,Polska

zaczęło się obiecująco...

2010-07-05T13:08:00.004+02:00

... mianowicie tak. Poczekalnia u lekarza. Gazetka na stole. Wzrok przykuty:

Otwieram, a tam tak:

... czyli klasyczna pułapka na cycki na okładce. A w środku wieści lokalno samorządowo biznesowe. Zero cycka. A pismo nazywa się "Twój wieczór"...

Whatta...

BFK 2010

2010-06-30T10:56:00.002+02:00

Kolejna impreza kolejny film.

kastel

2010-06-08T11:54:00.024+02:00

Jak się idzie na plażę na sześć godzin w szóstkę dorosłych + siódemka dzieci to okazuje się że jest wystarczająco dużo siły roboczej by powstały cudeńka klasy A. Jedyne czego nam zabrakło - to ten oszukańczy klej w spreju co go używają ci cwaniacy co robią rzeźby w piasku oraz młotka - przydałby się do porządniejszego opalowania konstrukcji.

żegnaj stary, dobry przyjacielu

2010-06-08T09:55:00.010+02:00

Też tak macie że jak już znajdziecie sobie odpowiednią tapetkę to trzymacie się jej długo, najdłużej jak się da? Czy zmieniacie na zasadzie comiesięcznej rotacji?
Obrazek Losta służył mi dzielnie przez dobrych kilka lat. Teraz już jest "time to let go" i wypadałoby zmienić.

Jako że nie mam żadnego nowego serialowego hajpa, a przyrzekłem sobie że żadnych nowych seriali nie zacznę teraz oglądać - wracam do klasyki. Ale zaktualizowanej, bo Portal w najnowszej wersji dorzucił radyjka, szumy, zakryptowane przekazy i wyłaniające się z nich obrazki, co mnie totalnie rozwaliło, lostowo zresztą. A fakt, że w Portal grałem tyle razy, że teraz przechodzę go całego w godzinę również świadczy o tym, że to dobry wybór tapety.

Za każdym razem...

2010-05-19T08:15:00.003+02:00

...jak wysyłam niusletera, to dostaję przynajmniej jedną odpowiedź mniej wiecej takiej treści:

Mr Matheu never asked him anything and not even know of its existence and you want your graphics be damned.
GO TO HELL.

Za każdym razem trafia się jeden taki cudak. Chyba miał na myśli - unsubscribe. :D

Festiwal Komiksowa Warszawa

2010-05-03T12:16:00.004+02:00

Nawet w miarę aktualnie to wyszło.

Blaki 002

2010-05-03T09:05:00.005+02:00

etos komiksiarza vs etos prowadzącego wywiad

2010-04-22T11:00:00.007+02:00

ignition:

# Redakcja Kartona
hahahahaha http://www.tvnwarszawa.pl/1653120,komiksowy_przewodnik_po_stolicy,bawsie.html

# Robert Sienicki
http://bit.ly/98VJOf Asu się buja z Obuchowiczem, TVN pimpuje Przewodnik, a sprytną złotą kaczkę to ja rysowałem. LANS!

flame:

# Mateusz Skutnik
No to zachowałeś spokój, ja bym tego faceta zamordował tam na miejscu na wizji. To by była dopiero reklama festiwalu że hej... Oczywiście zamordował w przenośni. W tygodniu morduje, w sobotę daje autografy, zapraszamy. Że już nie powiem że jakiś totalnie z czapy Obuchowicz. Siedzi dwóch komiksiarzy i ktoś z czapy, to porozmawiamy z tym trzecim.

# Maciej P
Lepszy Bartosz Obuchowicz (kurwa, LOL!!!) od Tomasza Karolaka.

# Mateusz Skutnik
No właśnie nie, nie lepszy. Jeszcze sie ubrał jak matoł w czapke, szkoda że nie daszkiem do tyłu - wstrzeliwując się w stereotyp komiksiarza. Czyli debila. Bo to taki hiphoper tylko durniejszy, bo czyta kolorowanki dla dzieci.

# Robert Sienicki
Ciekawe czy Obuchowicz taki fan i wpadnie na Festiwal. Mnie zachowaniem wkurwiał. Nie to co nasz Asu. Klasa!

# Mateusz Skutnik
Tak, Asu pokazał spokój poważnego człowieka. Ale na przyszłość - jak ktoś mi jeszcze raz zada pytanie czy to się czyta czy ogląda to przerywam wywiad. Wystarczy. To oni potrzebują nas żeby zapełnić ramówkę, a nie my ich.

# Robert Sienicki
"Czy to się czyta czy ogląda?" jest nowym "czy komiks jest sztuką?".

# Mateusz Skutnik
Nie. To nie jest nowe. Te dwa pytania idą w parze. Od zawsze...

# kaerel
Raz mi się udało przerwać wywiad. Przez pytanie, które mnie trzepnęło mocniej niż: czy komiks jest sztuką. Kazałem typowi użyć googla i się rozłączyłem. Oddzwonił ten sam a jakże inny człowiek już.

# Maciej P
A jakie to było pytanie?

# kaerel
Czy ja piszę i rysuję i czy to mój pierwszy komiks i skąd biorę pomysły. Pytał mając przed oczyma okładkę Łaumy.

# Mateusz Skutnik
Właśnie o to chodzi. Pokazać tym typom że ignorancji nie tolerujemy. Jak Waglewski.

# Redakcja Kartona
Spodziewałem się takiego ciosu i jak mantrę na krześle charakteryzatorek powtarzałem to o tej muzyce, że jest dla dzieci.

# Mateusz Skutnik
Wiesz gdzie problem? Że my się spodziewamy ciosów. A nie normalnego wywiadu. No i małpka obok w czapce fika. I czyta x-menów.

# Redakcja Kartona
Coż, nas to irytuje, ale przeciętny wacuś oglądający tvn serio myśli, że komiksy to tylko dla dzieci. Póki codziennie z tv nie będzie waliło komiksiarzami i nie będa oni w tańcu z gwiazdami, to pytanie będzie wracać i nie wskoczymy na wyższy poziom wywiadów w mediach masowych. PS: co do stroju Obuchowicza - ja miałem skarpety z Kaczorem Donaldem.

# Mateusz Skutnik
Ciekawe czy jak na wywiad przychodzą matematycy to też dostają na twarz pytanie: ile to jest 2+2? A obok siedzi dziecko z podstawówki i mówi: ja lubię dodawanie!!!!

# kaerel
Nie. Mają klasycznie: "czy matematyka jest przydatna w życiu codziennym?" myślę, że matematycy wtedy toczą pianę.

# Mateusz Skutnik
Dochodzimy do sedna. Każda grupa zawodowa ma takie pytanie przy ktorym toczy pianę a wywiadowcy (bo to przecież nie dziennikarze) są po prostu ignorantami. Nie da się wiedzieć wszystkiego o wszystkim, Więc oni nie wiedzą nic o niczym. To takie klasyczne podejscie do wywiadu niby z punktu widzenia dobiorcy który nic nie wie. Że tłumacz mi co to komiks jakbyś tłumaczył telewidzom. Ale oni nie udają że nie wiedzą dla dobra konwencji, oni naprawdę nic nie wiedzą. Na tym styku udawania że się nie wie i prawdziwej niewiedzy leży pies pogrzebany.

paczuszka co rozwesela

2010-04-20T15:17:00.013+02:00

... bardziej od gazu rozweselającego. Przynajmniej komiksiarzy. Niech mi choć jeden powie że w takie dni nie cieszy się jak dziecko. Przychodzi paczka i dobrze wiesz że choćby się nie wiadomo co działo, ten dzień jest dobrym dniem.

Dzieło sztuki...

2010-04-15T13:52:00.005+02:00

...urbanistycznego przypadkowego designu miejskiego. Tak mnie wbiło w ziemię że poczułem się jakbym był w submaszynie i folaucie3 jednocześnie. Wypas. Te talerze mnie po prostu rozbroiły. Brakuje tylko morsu koda w podkładzie muzycznym do posta.

Dla zainteresowanych: to tutaj jest. Mapa wyśrodkowana na tym dachu. Te czterykropeczki białe to satelity właśnie. Polecam jak ktoś będzie zwiedzał te tereny.

dzisiejsze szaleństwa empikowe...

2010-03-21T13:00:00.006+01:00

... czyli jak to przy okazji zakupów w galerii zaszedłem do empiku w celu sprawdzenia czy mają Fantasy Komiks. Mieli. Przybysza też mieli. No i Tintina też mieli. Podsumowując - stara francuska pulpa (tintin), nowa francuska pulpa (magazyn) no i Przybysz Shauna Tana. Komiks po lekturze którego odechciewa się robić cokolwiek własnego. Bo po co. Ten facet jest w innej galaktyce jeśli chodzi o skila.

I tak o. Niektórzy nastrajają mnie do tego żeby się wziąć za siebie i namalować coś nowego fajnego, np Hugo Pratt tak działa, ale przy tym panu to ręce opadają. O tutaj więcej jest jak ktoś nie zna.

Blaki 001

2010-03-18T12:26:00.002+01:00

druga młodość

2010-03-17T22:53:00.009+01:00

Mała paczuszka klocków uzależniająca jak paczka fajek. Albo i nawet gorzej.
Renesans courtesy of moja córka.

ad: ostatnia fotka. Najzajebistsze w tej całej firmie Lego jest to, że nieważne jak mały zestaw kupisz - zawsze będzie te kilka klocków ponad stan, zapasowych, dorzuconych od tak, z dobrej woli. Rispekt madafakas.

koncert Kucz / Kulki w Żaku

2010-03-13T23:32:00.017+01:00

Nie wiem czy kojarzycie takie zjawisko, że coś dobrze brzmi na płycie, a potem na koncercie już jakoś tak nie do końca, tak o klasę słabiej. To nie dotyczy duetu Kucz / Kulka. Oni dają czadu na koncercie tak samo jak na płycie. I to w sumie meritum tego co chciałem o tym koncercie napisać. Marceli pewnie by to jakoś sensowniej wytłumaczył, to zjawisko, ja wiem tylko tyle że bardzo miło mi się słuchało całego zestawu z płyty w wykonaniu na żywo, bo nie dość że przepięknie bezbłędnie zagrane i zaśpiewane, to na dodatek w większości w rozszerzonych wersjach.

Gaba Kulka? W dwóch słowach - Moloko i Tori Amos w jednym. To moje skromne zdanie. Nie wiem, nie znam się na muzyce w ogóle, ale takie skojarzenie nasunęło mi się przy pierwszym kontakcie z Kucz Kulką. I dodam że pierwszy kontakt nie odbył się poprzez pieprzoną radiową trójkę, bo nie należę do pokolenia trójki, wsłuchanego w to radio jak sroka w gnat.

A teraz będzie coś bardzo bardzo nerdowskiego:
Czy nie wydaje się wam że Gaba Kulka jest podobna do Katee Sackhoff??

Gaba na górze Katee na dole. A po koncercie wsiadam do samochodu a tam Kucz Kulka z płyty na stereo leci. Się ma się gra.
~~~~
[Jeżeli po przeczytaniu tego lecisz teraz na torrenty wyszukać i ściągnąć płytę Kucz Kulki to spierdalaj].

nasz polski Hurt Locker

2010-03-13T22:49:00.000+01:00

tron

2010-03-12T23:43:00.019+01:00

Tron. Film z dzieciństwa. Przy okazji pojawienia się dwóch trailerów drugiej części, zapowiadanej na ten rok oraz przy okazji tego że się totalnie obesrałem ze szczęścia na widok tych trailerów stwierdziłem że najwyższa pora przypomnieć sobie oryginalny Tron. Sprawdzić czy się zestarzał, czy też nadal napieprza w mózg jak kiedyś. Za dzieciaka. No i co się okazało - napieprza.

Cały graficzny pomysł na film jest ponadczasowy. Te niebieskie linie? To się pamięta przez całe życie. Te szare twarze połączone z prawie że narysowanym kolorowym strojem, czy to czerwonym, czy niebieskim dają niesamowite wrażenie.

Tak myślałem że te grafiki z 1982 roku będą prześmieszne. Ale nie. To się trzyma kupy. Tak samo jak komputery pokazane w filmie, które pasują do tego typu grafiki jak ulał. Jak się widzi na jakich komputerach ten Główny Program Kontrolujący chodził, to nic dziwnego że w takiej grafice się obracał.

Ten pan jest fantastycznie zaprojektowany. Nie wiem dlaczego,ale ten film kojarzy mi się z filmem Metropolis, tym oryginalnym. Może przez teledysk Queen, gdzie tam też wstawiano twarz Freddiego do oryginalnych ujęć z filmu. Może dlatego.

A ten pan to jest po prostu prześliczny. To chyba jedyna postać z tego filmu, którą zapamiętałem jeszcze z dzieciństwa. Czysty design tej postaci zwala mnie z nóg.
W filmie jest mocno zaakcentowana więź pomiędzy programem komputerowym a jego twórcą. Ten aspekt jest mi bardzo bliski, zwłaszcza w przypadku tworzenia gier tak autorskich jak daymaretown (nad której trzecią częścią właśnie siedzę). To kolejny powód dla którego Tron jest jednym z moich ulubionych filmów ever. Na koniec - wcześniej wspomniane dwa trailery drugiej części filmu. Graficznie? Majtki przez głowę. Czy film może być chujowy? No pewnie może, ale z drugiej strony gra w nim ponownie Jeff Bridges, to film nie może być chujowy.
A firma z filmu nazywa się ENCOM, co od końca daje nasze swojskie MOCNE. Przypadek?... No pewnie. Ale jaki fajny.

~~~~

filmik z MFK 2009

2010-03-10T13:31:00.007+01:00

Ja wiem że to już prawie pół roku minęło. Ale jakoś mi się tak wzięło na wspominki rzewnie - to pewnie syndrom przed-imprezowy (Warszawa w kwietniu). Stęskniłem się trochę za tymi mordami po prostu no to wziąłem i to ściąłem do kupy. Kilka ważnych elementów pojawia się w tym filmie, jak na przykład zakaz palenia na słynnym półpiętrze łdku, czy też order na polarze. Jest też Rogal autorstwa Ojca Rene zestawiony z prawdziwym Grzesiem. Jest Herringo ktory za każdym razem jak go widziałem to coś komuś wpisywał do albumu. Więc mu przeszkadzałem. To go denerwowało, i dobrze. To z zazdrości, Śledziu. No hert filinks. Są tu również komiksiki, jakby nie było serce MFK. Ot, stare dobre czasy.

laleczki (nie, nie komiks Macieja Pałki)

2010-03-09T11:27:00.005+01:00

No to jest kuriozum które już od bardzo dawna chciałem upublicznić, ale nie było w sumie gdzie. Trzy laleczki które dostała moja córka jakoś ze dwa lata temu.

Laleczki które dostała od jakiejś ciotki piątej wody nie wiadomo skąd. Psychosis twarzy tych lalek jest tak całkowita, że bez dwóch zdań są to zabawki z innej epoki.

Ale w sumie chodzi tu tylko o jedną laleczkę:

Zoom in...

... i jebut.

Pure

2010-03-08T21:55:00.003+01:00

Ciekawe co by na to powiedział Śledziu. :D

ambiencik na dobry początek

2010-03-08T21:06:00.002+01:00